Bölüm 20: Yasadışı Giriş
Çevirmen: MJ_ Editör: Millman97
Stardragon - Altı Ulus'tan biri. Stardragon'un nüfusunun çoğunluğunu sarı insanlar oluşturuyordu ve ulusal sembolü göksel bir ejderhaydı.
Stardragon ile Germinal Örgütü arasındaki husumet, Germinal Örgütü'nün Stardragon'un diğer düşmanlarıyla işbirliği yaparak savaşın en kritik döneminde şehirlerine büyük çaplı saldırılar düzenlediği Andrea Savaşı'na kadar uzanmaktadır. Kayıplar yüz binlerle ifade ediliyordu ve Stardragon tüm kuvvetlerini geri çağırmak zorunda kalmıştı. O zamanlar, Altı Ulus'tan biri olarak statülerini ciddi şekilde zayıflatmıştı.
Stardragon'un tüm şehirleri dikenli tellerden oluşan büyük elektrikli çitlerle çevriliydi ve herhangi bir şehre girmenin tek yolu bir ana kapıdan geçmekti.
Yük treni şehrin girişine bağlı açık hava tren istasyonuna geldi. Bölge askeri bir üs gibiydi - ordu tarafından korunan sığınaklar ve gözetleme kuleleri vardı. Her köşede askerler konuşlanmıştı.
Binden fazla gezgin istasyon meydanına indi. Denetleme için sıraya girmeye başladılar. Sadece silah taşımadığı ya da bulaşıcı hastalık taşımadığı onaylananların girişine izin verildi.
Altı Ulus'un hepsi gezginleri memnuniyetle karşıladı. Savaş insan gücü ve yetenek eksikliğine neden olmuştu.
Han Xiao'nun teftişten kaçmak için bir yol bulması gerekiyordu. Germinal Örgütü onun için bir ödül teklif etmişti, bu yüzden tanınırsa işler ters gidebilirdi. Amacı Bölüm 13 ile temasa geçmek olsa da, o zamana kadar ifşa olma riskini göze alamazdı.
Neyse ki, bir yolu vardı.
Oyuna geri dönersek, bir ülke tarafından aranan oyuncuların gizlice içeri girmek için bir kaçakçı NPC'ye ücret ödemesi gerekiyordu.
İstasyonun bir köşesinde çok göze çarpmayan bir adam vardı. Ne içeri girmek için sıraya girmiş ne de özel bir şey bekliyor gibi görünüyordu.
Bu adam kaçakçılık işinin elebaşısıydı ve normalde sadece ağında güvendiği insanlara hizmet ederdi.
Birdenbire, zayıf görünümlü bir adamın kendisine doğru geldiğini fark etti. Bu adam Han Xiao'dan başkası değildi.
"Güvenli mi?" diye sordu.
Elebaşı başını kaldırıp Han Xiao'ya baktı. Tanımadığı bir yüzdü bu.
"Güvenli mi?" Elebaşı aptal numarası yaptı.
"Bunlarla ödeyeceğim - yeterli mi?"
Han Xiao sırt çantasını elebaşına fırlattı. Çantayı açıp içine bir göz attı.
Vay anasını! Ne kadar çok silah var! Bu genç efendi hangi sendikanın patronu?
Batı başkentinde silahlar yasak olduğu için Han Xiao onları öyle ya da böyle imha etmek zorundaydı.
"Yeter, kesinlikle yeter."
"Benim işimi nereden öğrendin?" diye merakla sordu.
"Bu seni ilgilendirmez."
Elebaşı Han Xiao'ya gücenmedi. Heyecandan fazla meraklı davrandığının farkındaydı. Ayağa kalktı ve Han Xiao'dan kendisini takip etmesini istedi.
Han Xiao istasyonun dışında park etmiş bir minibüse götürüldü. Minibüste zaten birkaç yolcu vardı ve oraya vardığında ilgi odağı haline geldi. Han Xiao bir yer buldu ve sessizce oturdu.
Minibüsün camları siyah bantla sıvanmıştı. Minibüs onları gizli bir askeri yan girişe götürecekti. Bedeli uygun olduğu sürece, görevli subay göz yumacaktı.
Han Xiao'nun yanında kısa boylu genç bir adam oturuyordu. Sıkılmıştı ve Han Xiao'nun rahat biri gibi göründüğünü görünce genç adam onunla konuştu.
"Küçük kardeşim, batı başkentine ilk gelişin mi?"
Han Xiao ona şöyle bir baktı ve "Evet, öyle. Size nasıl hitap etmeliyim?"
"Ma Jie, sen?"
"Han Xiao."
"Hannie, Batı Başkenti'ne ilk kez geldiğin için sana şehri tanıtacağım. Batı Başkenti sekiz bölgeye ayrılmıştır. Birinci bölge hükümetin merkezi ve memurların ikamet ettiği yerdir. Oraya kimsenin girmesine izin verilmez. Diğer yedi bölgenin her biri kendi cazibe merkezlerine sahiptir, ancak hepsi yeraltı dünyasının kodamanları tarafından gizlice kontrol edilmektedir. Unutmayın, onlardan hiçbirini asla rahatsız etmeyin, aksi takdirde hayatınızı kaybedebilirsiniz."
Han Xiao içini çekti. Yeraltı dünyası uyuşturucu, fuhuş, kaçakçılık ve paralı askerler gibi yasadışı faaliyetler anlamına geliyordu. Ma Jie'nin sözünü ettiği bu 'kodamanlar' aslında sadece küçük çaplı serserilerdi. Ma Jie açıkça övünmeye çalışıyordu.
"Peki ya ordu?" diye sordu Han Xiao.
"Heh, onlar ne yapabilir ki? Mahallelere baskın yapmalarını mı bekliyorsun? Kuzenim yeraltı dünyasının patronlarından birinin sağ kolu. Buraya ona yardım etmek için geldim," diye böbürlendi Ma Jie.
Han Xiao, "Vay canına, çok havalısın," diye karşılık verdi.
Övülmek Ma Jie'yi havalara uçurdu.
"Elbette! Kuzenim batı başkentinde oldukça önemli bir figürdür. Onun büyük adını hiç duydunuz mu, Leopar? Doğru ya, buraya ilk kez geliyorsun. Akrabalarınıza sığınmak için mi buradasınız?"
Han Xiao rastgele bir cevap seçti: "Hayır, bir iş bulup yerleşmek için geldim."
"Ne dersin, benimle gelmek ister misin? Kardeşimi takip et ve parlak bir geleceğin olsun!"
Ma Jie aniden hareketlendi.
Han Xiao onun teklifini reddetti ama Ma Jie kolay kolay vazgeçmedi.
"Sana şehirdeki sıradan hayatın nasıl olduğunu anlatayım. İki kelime - yoksulluk ve üzüntü! Her gün bozuk yemek mi yemek istiyorsun? Altı Ulus sadece sizin gibi gezginleri ağırlamak için bir gösteri yapıyor. Gerçek şu ki, sizin umurlarında bile değilsiniz! Beni takip ederseniz, hayatınızın geri kalanında iyi besleneceğinizi garanti edebilirim!"
"Hayır, teşekkürler."
Han Xiao'nun tekrarlanan retleri Ma Jie'yi açıkça üzdü.
"Aptal! Buna pişman olacaksın. Bir daha bana ağlayarak gelme."
Han Xiao aptalı görmezden geldi ve arkasını döndü. Ma Jie ona ters ters baktı.
...
Bir süre sonra minibüs kapalı bir tünel gibi görünen bir yerin önünde durdu.
Tüneldeki çitin diğer tarafında onları bekleyen bir memur vardı. Elebaşından ödemeyi aldıktan sonra onları içeri almak için geçidi açtı.
"Subayı takip edin, sizi şehrin dışına götürecek."
Subay onları sessizce yerleşkeye doğru götürdü. Sonunda güneşe çıktıklarında, uzakta bir dizi gökdelen onları karşıladı.
Grup dağılırken Ma Jie yoluna devam etmeden önce Han Xiao'ya bir kez daha ters ters baktı.
Han Xiao sokaklarda yürürken, yırtık pırtık kıyafetlerinin çok dikkat çektiğini fark etti. Susuzluğunu gidermek için parası olmadığından, halka açık bir su sebili aramak zorunda kaldı. Elindeki tek şey yedi günlük pis kokuydu.
Elbette bunların hiçbiri onun için bir sorun teşkil etmiyordu.
...
Yarım saat sonra Han Xiao beyaz bir gömlek ve siyah bir pantolon giymiş olarak bir alışveriş merkezinden çıktı. Ağzında bir sigara vardı.
_____________________
Yeni bir yeteneğin kilidini açtınız: Lv. 1 [Çalmak]!
[Çalmak]: Hırsızlık yaparken başarı oranınızı artırır
¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯
Önceki hayatında, birçok gerçek yaşam becerisinin oyunda pratik kullanımı vardı. Örneğin, askeri geçmişi olan biri oyundaki atışla ilgili yetenekleri daha kolay kavrayabilirdi.
Ne demişler, insan asla çok fazla numara öğrenemez. Han Xiao hırsızlık becerilerini sadece hırsızlara karşı kendini savunmak için edinmişti...
Ben mi hırsızım? Hey hey, kanıtınız yoksa beni hırsızlıkla suçlamayın! Ben, saygıdeğer Han, yasalara uyan, devletini seven bir vatandaşım. Ortaokul ve lisede her zaman örnek bir öğrenciydim! Her yıl ilk üçe girerdim! İnsanlar her zaman dürüst bir genç olduğum için beni överdi, ayrıca bırakın çalmayı, daha önce bir kıza göz ucuyla bile bakmadım!
Şimdiyse - öksürük, öksürük - çaresizlikten yakın bir ruhtan biraz borç para alıyorum. Beni anlıyor musun kardeşim?
Çevirmen: MJ_ Editör: Millman97
Stardragon - Altı Ulus'tan biri. Stardragon'un nüfusunun çoğunluğunu sarı insanlar oluşturuyordu ve ulusal sembolü göksel bir ejderhaydı.
Stardragon ile Germinal Örgütü arasındaki husumet, Germinal Örgütü'nün Stardragon'un diğer düşmanlarıyla işbirliği yaparak savaşın en kritik döneminde şehirlerine büyük çaplı saldırılar düzenlediği Andrea Savaşı'na kadar uzanmaktadır. Kayıplar yüz binlerle ifade ediliyordu ve Stardragon tüm kuvvetlerini geri çağırmak zorunda kalmıştı. O zamanlar, Altı Ulus'tan biri olarak statülerini ciddi şekilde zayıflatmıştı.
Stardragon'un tüm şehirleri dikenli tellerden oluşan büyük elektrikli çitlerle çevriliydi ve herhangi bir şehre girmenin tek yolu bir ana kapıdan geçmekti.
Yük treni şehrin girişine bağlı açık hava tren istasyonuna geldi. Bölge askeri bir üs gibiydi - ordu tarafından korunan sığınaklar ve gözetleme kuleleri vardı. Her köşede askerler konuşlanmıştı.
Binden fazla gezgin istasyon meydanına indi. Denetleme için sıraya girmeye başladılar. Sadece silah taşımadığı ya da bulaşıcı hastalık taşımadığı onaylananların girişine izin verildi.
Altı Ulus'un hepsi gezginleri memnuniyetle karşıladı. Savaş insan gücü ve yetenek eksikliğine neden olmuştu.
Han Xiao'nun teftişten kaçmak için bir yol bulması gerekiyordu. Germinal Örgütü onun için bir ödül teklif etmişti, bu yüzden tanınırsa işler ters gidebilirdi. Amacı Bölüm 13 ile temasa geçmek olsa da, o zamana kadar ifşa olma riskini göze alamazdı.
Neyse ki, bir yolu vardı.
Oyuna geri dönersek, bir ülke tarafından aranan oyuncuların gizlice içeri girmek için bir kaçakçı NPC'ye ücret ödemesi gerekiyordu.
İstasyonun bir köşesinde çok göze çarpmayan bir adam vardı. Ne içeri girmek için sıraya girmiş ne de özel bir şey bekliyor gibi görünüyordu.
Bu adam kaçakçılık işinin elebaşısıydı ve normalde sadece ağında güvendiği insanlara hizmet ederdi.
Birdenbire, zayıf görünümlü bir adamın kendisine doğru geldiğini fark etti. Bu adam Han Xiao'dan başkası değildi.
"Güvenli mi?" diye sordu.
Elebaşı başını kaldırıp Han Xiao'ya baktı. Tanımadığı bir yüzdü bu.
"Güvenli mi?" Elebaşı aptal numarası yaptı.
"Bunlarla ödeyeceğim - yeterli mi?"
Han Xiao sırt çantasını elebaşına fırlattı. Çantayı açıp içine bir göz attı.
Vay anasını! Ne kadar çok silah var! Bu genç efendi hangi sendikanın patronu?
Batı başkentinde silahlar yasak olduğu için Han Xiao onları öyle ya da böyle imha etmek zorundaydı.
"Yeter, kesinlikle yeter."
"Benim işimi nereden öğrendin?" diye merakla sordu.
"Bu seni ilgilendirmez."
Elebaşı Han Xiao'ya gücenmedi. Heyecandan fazla meraklı davrandığının farkındaydı. Ayağa kalktı ve Han Xiao'dan kendisini takip etmesini istedi.
Han Xiao istasyonun dışında park etmiş bir minibüse götürüldü. Minibüste zaten birkaç yolcu vardı ve oraya vardığında ilgi odağı haline geldi. Han Xiao bir yer buldu ve sessizce oturdu.
Minibüsün camları siyah bantla sıvanmıştı. Minibüs onları gizli bir askeri yan girişe götürecekti. Bedeli uygun olduğu sürece, görevli subay göz yumacaktı.
Han Xiao'nun yanında kısa boylu genç bir adam oturuyordu. Sıkılmıştı ve Han Xiao'nun rahat biri gibi göründüğünü görünce genç adam onunla konuştu.
"Küçük kardeşim, batı başkentine ilk gelişin mi?"
Han Xiao ona şöyle bir baktı ve "Evet, öyle. Size nasıl hitap etmeliyim?"
"Ma Jie, sen?"
"Han Xiao."
"Hannie, Batı Başkenti'ne ilk kez geldiğin için sana şehri tanıtacağım. Batı Başkenti sekiz bölgeye ayrılmıştır. Birinci bölge hükümetin merkezi ve memurların ikamet ettiği yerdir. Oraya kimsenin girmesine izin verilmez. Diğer yedi bölgenin her biri kendi cazibe merkezlerine sahiptir, ancak hepsi yeraltı dünyasının kodamanları tarafından gizlice kontrol edilmektedir. Unutmayın, onlardan hiçbirini asla rahatsız etmeyin, aksi takdirde hayatınızı kaybedebilirsiniz."
Han Xiao içini çekti. Yeraltı dünyası uyuşturucu, fuhuş, kaçakçılık ve paralı askerler gibi yasadışı faaliyetler anlamına geliyordu. Ma Jie'nin sözünü ettiği bu 'kodamanlar' aslında sadece küçük çaplı serserilerdi. Ma Jie açıkça övünmeye çalışıyordu.
"Peki ya ordu?" diye sordu Han Xiao.
"Heh, onlar ne yapabilir ki? Mahallelere baskın yapmalarını mı bekliyorsun? Kuzenim yeraltı dünyasının patronlarından birinin sağ kolu. Buraya ona yardım etmek için geldim," diye böbürlendi Ma Jie.
Han Xiao, "Vay canına, çok havalısın," diye karşılık verdi.
Övülmek Ma Jie'yi havalara uçurdu.
"Elbette! Kuzenim batı başkentinde oldukça önemli bir figürdür. Onun büyük adını hiç duydunuz mu, Leopar? Doğru ya, buraya ilk kez geliyorsun. Akrabalarınıza sığınmak için mi buradasınız?"
Han Xiao rastgele bir cevap seçti: "Hayır, bir iş bulup yerleşmek için geldim."
"Ne dersin, benimle gelmek ister misin? Kardeşimi takip et ve parlak bir geleceğin olsun!"
Ma Jie aniden hareketlendi.
Han Xiao onun teklifini reddetti ama Ma Jie kolay kolay vazgeçmedi.
"Sana şehirdeki sıradan hayatın nasıl olduğunu anlatayım. İki kelime - yoksulluk ve üzüntü! Her gün bozuk yemek mi yemek istiyorsun? Altı Ulus sadece sizin gibi gezginleri ağırlamak için bir gösteri yapıyor. Gerçek şu ki, sizin umurlarında bile değilsiniz! Beni takip ederseniz, hayatınızın geri kalanında iyi besleneceğinizi garanti edebilirim!"
"Hayır, teşekkürler."
Han Xiao'nun tekrarlanan retleri Ma Jie'yi açıkça üzdü.
"Aptal! Buna pişman olacaksın. Bir daha bana ağlayarak gelme."
Han Xiao aptalı görmezden geldi ve arkasını döndü. Ma Jie ona ters ters baktı.
...
Bir süre sonra minibüs kapalı bir tünel gibi görünen bir yerin önünde durdu.
Tüneldeki çitin diğer tarafında onları bekleyen bir memur vardı. Elebaşından ödemeyi aldıktan sonra onları içeri almak için geçidi açtı.
"Subayı takip edin, sizi şehrin dışına götürecek."
Subay onları sessizce yerleşkeye doğru götürdü. Sonunda güneşe çıktıklarında, uzakta bir dizi gökdelen onları karşıladı.
Grup dağılırken Ma Jie yoluna devam etmeden önce Han Xiao'ya bir kez daha ters ters baktı.
Han Xiao sokaklarda yürürken, yırtık pırtık kıyafetlerinin çok dikkat çektiğini fark etti. Susuzluğunu gidermek için parası olmadığından, halka açık bir su sebili aramak zorunda kaldı. Elindeki tek şey yedi günlük pis kokuydu.
Elbette bunların hiçbiri onun için bir sorun teşkil etmiyordu.
...
Yarım saat sonra Han Xiao beyaz bir gömlek ve siyah bir pantolon giymiş olarak bir alışveriş merkezinden çıktı. Ağzında bir sigara vardı.
_____________________
Yeni bir yeteneğin kilidini açtınız: Lv. 1 [Çalmak]!
[Çalmak]: Hırsızlık yaparken başarı oranınızı artırır
¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯
Önceki hayatında, birçok gerçek yaşam becerisinin oyunda pratik kullanımı vardı. Örneğin, askeri geçmişi olan biri oyundaki atışla ilgili yetenekleri daha kolay kavrayabilirdi.
Ne demişler, insan asla çok fazla numara öğrenemez. Han Xiao hırsızlık becerilerini sadece hırsızlara karşı kendini savunmak için edinmişti...
Ben mi hırsızım? Hey hey, kanıtınız yoksa beni hırsızlıkla suçlamayın! Ben, saygıdeğer Han, yasalara uyan, devletini seven bir vatandaşım. Ortaokul ve lisede her zaman örnek bir öğrenciydim! Her yıl ilk üçe girerdim! İnsanlar her zaman dürüst bir genç olduğum için beni överdi, ayrıca bırakın çalmayı, daha önce bir kıza göz ucuyla bile bakmadım!
Şimdiyse - öksürük, öksürük - çaresizlikten yakın bir ruhtan biraz borç para alıyorum. Beni anlıyor musun kardeşim?
